Η ΠΟΡΕΙΑ ΕΠΙ ΧΑΡΤΟΥ: Απέχει από την έδρα του Δήμου Αρκαλοχωρίου 25 περίπου χιλιόμετρα. Ο δρόμος ασφαλτοστρωμένος ξεκινά από τον κεντρικό δρόμο που διασχίζει το Αρκαλοχώρι (την έδρα του νεότευκτου Δήμου) και προχωρά ακριβώς νότια. Σε απόσταση περίπου 1500 μέτρα βρισκόμαστε μπροστά την πρώτη διακλάδωση. Αν βαδίσουμε δεξιά (ίσια) συναντάμε πρώτα το χωριό Αγία Σεμνή, ένα σχεδόν εγκαταλειμένο χωριό έξω από το οποίο σε απόσταση περίπου πεντακόσια (500) μέτρα υπάρχει μια δεύτερη διακλάδωση την οποία πρέπει να ακολουθήσουμε αριστερά θα διασχίζουμε το επόμενο χωριό Λευκοχώρι ένα από τα μεγάλα χωριά του Δήμου. και μετά το μικρό χωριό Κάτω Πουλιές. Ακριβώς μέσα από το χωριό θα ακολουθήσουμε τη δεξιά πορεία του δρόμου και αμέσως μετά περνώντας και μέσα από το επίσης μεγάλο χωριό Γαρύπα μετά από 2.500 μέτρα περίπου φτάνουμε σε ένα σταυροδρόμι του οποίου θα πρέπει να ακολουθήσουμε την αριστερή πορεία. Αυτή θα μας φέρει στη μέση του χωριού Κάτω Καστελιανά και στην αρχή του δρόμου που από τους πρόποδες του βουνού οδηγεί στον Τσούτσουρο μετά από 12 περίπου χιλιόμετρα. Τα εικοσιπέντε χιλιόμετρα της διαδρομής παρότι είναι λίγα εντούτοις κρύβουν πολλές εκπλήξεις που υπόσχεται το κρητικό τοπίο. Μπορεί να απολαύσει κανείς τους κατάφυτους λόφους, τις μικρές κοιλάδες, τις αμπελοφυτείες και τους ελαιώνες και όλη τη δραστηριότητα των κατοίκων που στολίζει την διαδρομή. Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ 1. Μέσα από τη Μεσαρά: Η διαδρομή είναι όμορφη. Περνά μέσα από όμορφα και γραφικά χωριά Στα οποία ο επισκέπτης μπορεί να συναντήσει τη φημισμένη κρητική φιλοξενία, ιδιαίτερα κατά τους θερινούς μήνες που οι αγροτικές εργασίες απαιτούν λιγότερο χρόνο. Ο δρόμος διασχίζει κάθετα ολόκληρη την ανατολική πλευρά της μεσαρίτικης πεδιάδας με το χαρακτηριστικό καταπράσινο μεσογειακό τοπίο. Ο επισκέπτης συναντά μεγάλες καλλιέργειες αμπελιού και ελιάς που αποτελούν τα βασικά προϊόντα της περιοχής όπως και του μεγαλύτερου μέρους της Κρήτης εξάλλου. Γίνεται όμως εμφανής και ο κατακερματισμός της αγροτικής περιουσίας σε μικρούς κλήρους πράγμα που αποτελεί πλήγμα για την αγροτική τάξη και δυσχεραίνει την τόσο την αγροτική ανάπτυξη, όσο και την επιβίωση του παραδοσιακού αγροτικού στοιχείου. Αυτοί στην πραγματικότητα είναι οι λόγοι που τα περισσότερα χωριά της υπαίθρου δεν αναπτύσσονται, ούτε κι έχουν προοπτικές έστω και διατήρησης. Η διαδρομή είναι πλούσια σε εντυπώσεις μιας και ο ταξιδιώτης μπορεί να απολαύσει το πολυπρόσωπο της κρητικής υπαίθρου, να διακρίνει τις γεωλογικές μεταβολές, τα διαφορετικά πετρώματα και τις στρωματογραφικές γαιοστρώσεις, να ανιχνεύσει το έντονο πέρασμα των αιώνων πάνω στην κρητική γη. Η ποικιλία των μορφών που συναντά στη φύση μπορεί να ξεναγήσει την καρδιά του επισκέπτη, αν αφήσει αυτός την φαντασία του ελεύθερη να τον οδηγήσει, καλπάζοντας στην καρδιά των κρητικών μύθων που κρατούν μέσα τους τούς Μίνωες, τους Ραδαμάνθεις, τους τραγουδιστάδες και τους ποιητάρηδες των αιώνων, τους θεούς και τους ήρωες ενός τόπου που ακόμα ζει με αυτούς και τους προσφέρει αφειδώς σε όσους τους αναζητούν. Το τελευταίο χωριό που συναντάμε πριν αρχίσουμε να ανεβαίνουμε την οροσειρά των Αστερουσίων είναι τα Κάτω Καστελιανά. Ακριβώς στα βόρεια του χωριού υψώνεται ο λόφος Κάστελος πάνω στον οποίο ήταν χτισμένη η μεγάλη πολιτεία που άκμασε στα χρόνια της ιστορικής περιόδου που ονομάζονταν Πριανσός. Της ονομαστής αυτής πολιτείας επίνειο ήταν η πολιτεία που βρίσκεται ακόμα θαμμένη κάτω από το υπέδαφος του όρμου του Τσουτσούρου και την οποία οι αρχαιολόγοι ταυτίζουν με την αρχαία Είνατο ή Ίνατο. Η όλη διαδρομή διασχίζει την ανατολική πλευρά του κάμπου της Μεσαράς και διασταυρώνεται με τη ροή του ποταμού Αναποδάρη που στους περισσότερους χάρτες της βενετσιάνικης περιόδου σημειώνεται με το όνομα Zuzura. Διασχίζοντας τα Αστερούσια: Μόλις βγαίνουμε από το χωριό Κάτω Καστελιανά αρχίζει η μεγάλη ανηφόρα που οδηγεί στην κορυφογραμμή των Αστερουσίων. Ο δρόμος σήμερα είναι ασφαλτοστρωμένος σχετικά άνετος και πολύ ασφαλής. Έχει πολλές, βέβαια στροφές αλλά αυτό οφείλεται στη μεγάλη ανηφορική του φορά. Όταν όμως φτάσει στα "Σώπατα" αποζημιώνει απόλυτα με τη θέα που προσφέρει. Στα πόδια του επισκέπτη απλώνεται ολόκληρη η πεδιάδα της Μεσαράς, στην οποία διακρίνει κανείς όλα σχεδόν τα χωριά. στα άκρα της μεγάλης πεδιάδας, ενώ στο δυτικό της άκρο διακρίνει περήφανο τον περήφανο πευκόφυτο λόφο των ανακτόρων της Φαιστού. Στο βάθος του βορά το γαλάζιο κρητικό πέλαγος μολογά την παρουσία του, ενώ στο νότο η γαλάζια σπάνια αφρισμένη θάλασσα ορίζει το μέγιστο πλάτος της Μεγαλονήσου. Ας αφήσει για λίγο το βλέμμα να ταξιδέψει πάνω στις βουνοκορφές, στις "μύτες των βουνών" που οσφραίνονται τα ουράνια, να χαρεί τις πτυχές του εδάφους, τις κρύπτες των βράχων, τις απαλές γραμμές της ριζιμιάς λαχτάρας.
Ύστερα να πάρει πάλι τον κατήφορο… θα τον συντροφεύουν οι φωνές του βουνού και η καυτή επιθυμία της μέλισσας να ξεδιψάσει μετά από τόσο νέκταρ… Καλωσόρισες στον Τσούτσουρο φίλε επισκέπτη Αρχή Σελίδας |
HOME