Το Αλιόρι Ανατολικά του χωριού έχει εντοπιστεί και άλλος μινωικός οικισμός. Φαίνονται καθαρά οι οικοδομικές γραμμές των κτηρίων του καθώς το διάγραμμα της έκτασής του ανιχνεύεται εύκολα πάνω στο κόκκινο χώμα του υψώματος. Κάτω ακριβώς από το μινωικό αυτό οικισμό, στην παραλία, υπάρχει μια λαξευμένη πέτρα (πωρόλιθος) στο σχήμα της πάνω πέτρας μινωικού ελαιοτριβείου την οποία έχει μεταφέρει εκεί το νερό του χειμάρρου που τρέχει στο σημείο αυτό. Δυστυχώς δεν έχουν γίνει ανασκαφές στο σημείο αυτό για να αποκαλυφτούν τα μυστικά της τοποθεσίας. Το όνομα της τοποθεσίας πρέπει να ετυμολογείται από το αρχαίο αλς = θάλασσα και όρος {αλιόρι = το όρος, το βουνό που βρίσκεται μέσα στη θάλασσα (;) ή το βουνό του αλατιού (;)} Η περιοχή είναι ντυμένη με τη μνήμη του Μύθου. "Μια φορά" λέει, "κι έναν καιρό στο Αλιόρι …" Αλλά ας πιάσουμε την αρχή του μύθου που μας φέρνει σε μιαν άλλη τοποθεσία που λέγεται Λαρινάκι. |